inspirational, roubalita, yummy roubalita

My Mum and I, housecleaning

my mum and I, housecleaning Don’t know about your mum-mummy-mother but mine believes that the highest achievement for a woman -after being a mother- is being a great housewife. Her house is totally clean and when I say totally I really mean it! Everything about it is sparkling clean and that would not be a problem if because of the damn recession I didn’t have to leave my cute little studio to move back to the warmth (?) of my parents’ house which almost turns into a battlefield every single morning for different reasons. Δεν ξέρω η δική σας η μητέρα-μαμά-μανούλα πως σκέφτεται αλλά η δική μου πιστεύει πως το ύψιστο αξίωμα για μια γυναίκα και αυτό που θα την βοηθήσει να πορευτεί στον μάταιο τούτο κόσμο είναι -μετά την μητρότητα- η νοικοκυροσύνη. Το σπίτι της λάμπει και δεν το λέω καθόλου μεταφορικά και με καμία δόση υπερβολής. Όταν λέω πως λάμπει το εννοώ! Αστράφτει από καθαριότητα! Και φυσικά αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα (μου) εάν λόγω της αναθεματισμένης της κρίσης δεν είχα αναγκαστεί να αφήσω το μικρό στούντιο στο οποίο διέμενα και να επιστρέψω στην στοργική αγκαλιά του πατρικού μου που κινδυνεύει να μεταμορφωθεί σε πεδίο μάχης κάθε πρωί για ποικίλους λόγους. my mum and I, housecleaning Today, I’m going to tell you about one of them which as already understood is my mum’s mania about cleaning and tidying. The moment I come out of my room I face the following phrase “What a great day it is! Time for cleaning the balconies/sweeping/washing the curtains/dusting” or whatever is not sparkling enough in the house. After my first shock on how on earth she is in the mood for all these before having a coffee I still can’t get how housecleaning can be such a source of happiness! The only solution available is to help her do the housework because “This is not a hotel!” but “No, dear Mum! I’ll do it my way!” which includes answers my mum doesn’t really feel proud her daughter is using. Σήμερα λοιπόν, θα μιλήσουμε για έναν από αυτούς που δεν είναι άλλος από αυτόν που ήδη προανέφερα, δηλαδή την μανία της μητέρας μου για την καθαριότητα. Με το που θα ξετρυπώσω από το δωμάτιο-καταφύγιο μου θα έρθω αντιμέτωπη με την εξής ατάκα “Έχει πολύ ωραία ημέρα σήμερα! Ότι πρέπει για καθάρισμα μπαλκονιών/σκούπισμα/πλύσιμο κουρτινών/ξεσκόνισμα” ή ότι άλλο δεν είναι αρκετά γυαλιστερό στο σπίτι. Πέραν του αρχικού σοκ του που την βρίσκει αυτή την άτιμη την διάθεση πριν καλά καλά πιει καφέ ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνετε να αντλεί τέτοια ευτυχία από την όλη διαδικασία. Η μόνη λύση αντιμετώπισης του προβλήματος είναι φυσικά να βοηθήσω γιατί “Εδώ δεν είναι ξενοδοχείο“- αφού πιω τον καφέ μου- αλλά “Όχι, κυρία μου! Θα το κάνω με τον δικό μου τρόπο!” Ο οποίος τρόπος συμπεριλαμβάνει ατάκες που δεν κάνουν την μανούλα καθόλου χαρούμενη. my mum and I, housecleaning Last Saturday, while I was vaccuming with the look of a prisoner commited to state work she asked me “Why that look? Can’t you just show a little enthusiasm?” My answer was of course not the one expected “Do you know anyone except yourself who vaccums the house and keeps a broad smile? You either have to be moving to a new house or really drunk to do so. And after all, it really does not matter if I’m not awarded the Best Housewife prize this year!”. Don’t know about you but if I had the money, I’d definitely be paying somebody else to do the housework. And please, don’t think that when I lived on my own I was keeping bugs and coackroaches as pets but I have to admit that my encounters with the mop or dusting cloth were only weekly and in hours when I was done with things that make me happy. Το περασμένο Σάββατο λοιπόν, και ενώ σκούπιζα με ύφος ισοβίτη σε καταναγκαστικά έργα μου λέει “Τι ύφος είναι αυτό, παιδί μου? Σα να σε σκοτώνουν!” για να πάρει την απάντηση “Ξέρεις κανέναν που σκουπίζει και γελάει? Θα πρέπει να είναι χαζοχαρούμενος ή να έχει μόλις μπει σε καινούργιο σπίτι! Και, τέλος πάντων, δεν με πειράζει αν δεν πάρω το μετάλλιο της καλής νοικοκυράς και φέτος!” Δεν ξέρω εσείς πως αντιμετωπίζετε τις δουλειές του σπιτιού αλλά ναι, εγώ το παραδέχομαι! Αν είχα τα χρήματα να πληρώνω κάποιον άλλο να κάνει το καθάρισμα, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Εντάξει, μην φανταστείτε πως όταν έμενα μόνη μου διατηρούσα για κατοικίδιο κατσαρίδες -μπλιάχ- αλλά με την σκούπα, την σφουγγαρίστρα και το ξεσκονόπανο συναντιόμασταν αυστηρά μια φορά την εβδομάδα και μάλιστα σε εντελώς κουλές ώρες του τύπου 10 το βράδυ που είχα τελειώσει με όλα τα ευχάριστα. my mum and I, housecleaning I’d rather do housework and tidying when I feel like it or to better, as I never really feel like it, whenever there is nothing better to do. I like my house to be clean and tidy but I won’t freak out for a couple of hairs on the bathroom floor. Do you feel as I feel or are you more like my mum? PS Dear Mum, do not freak out! None of your friends or my future mother-in-law are reading prettynyummy. Προτιμώ να κάνω τις δουλειές του σπιτιού μόνο όταν έχω διάθεση να το κάνω ή για να είμαι απολύτως ακριβής μιας και στην πραγματικότητα δεν έχω ποτέ τέτοιου είδους διαθέσεις, όταν έχω αποφασίσει να κάνω διάλειμμα από ότι άλλο θεωρώ εγώ πολύ πιο ευχάριστο. Μου αρέσει ο χώρος μου να είναι όμορφος και τακτοποιημένος όσο αυτό είναι δυνατόν αλλά δεν φρικάρω με 2-3 τρίχες στο πάτωμα. Εσείς συμμερίζεστε τον πόνο μου ή σκέφτεστε σαν την μανούλα μου? ΥΓ Μαμά, ηρέμησε δεν μας διαβάζουν ούτε οι φίλες σου ούτε η μέλλουσα πεθερά μου!